Πες τα χρυσόστομε !

ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Εορτασμός: 27 Ιανουαρίου: ανακομιδή λειψάνων, 
13 Νοεμβρίου: μνήμη Ιωάννη Χρυσοστόμου, 
30 Ιανουαρίου: Των Τριών Ιεραρχών

ΕΝΑΣ ΒΡΩΜΟΣΤΟΜΟΣ ΚΑΙ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΟΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ

Κανείς περισσότερο απ’ αυτόν τον «ιεράρχη» δεν σήκωσε τον τόνο της μισαλλοδοξίας υψηλότερα κατά πάντων των μη χριστιανών, με ιδιαίτερη μάλιστα ακράτεια κατά των Ελλήνων και των Ιουδαίων, τους οποίους βεβαίως για άλλους λόγους μισεί ακατάσχετα. Όταν η μισαλλοδοξία ενδύεται το ράσο «αγάπη», όπως θα καταδείξουμε στη συνέχεια.
   Άπαντες οι μεταφραστές – παραφραστές των εν λόγω εκδόσεων παραφράζουν την λέξη Έλλην σε «ειδωλολάτρης», η οποία λέξη αναφέρεται κατά κόρον στα έργα του «πατρός» Ιωάννη. Η μοναδική εξαίρεση αποτυπώνεται στα εξώφυλλα. Διότι εάν δεν υπήρχε ο προφανής λόγος της εξαίρεσης αυτής, τότε αντί του «ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ» θα έπρεπε να γράψουν «ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ» οι αθεόφοβοι. Μη γένοιτο.
   Δηλαδή όσοι πρώην Έλληνες αλλαξοπίστησαν παρέμειναν οι μοναδικοί Έλληνες, ενώ οι επιμένοντες στα πάτρια τώρα λέγονται ειδωλολάτρες! Μ’ άλλα λόγια οι βιασθέντες από τους Ρωμαίους Έλληνες, για να ασπαστούν δια πυρός και μαχαίρας το Ιουδαιοχριστιανικό δόγμα είναι οι γνήσιοι Έλληνες, ενώ οι ανυπότακτοι γουρούνια κατά τον Χρυσόστομο και για την ακρίβεια χειρότεροι απ’ αυτά (όπως σε λίγο θα τον ακούσουμε να τα ξεστομίζει μέσα από τα γραπτά του, ο Βρωμόστομος αυτός Ανθέλληνας).
   Μέχρις εδώ έχουμε δύο εκκρεμότητες: η πρώτη λέγεται ειδωλολατρία και η δεύτερη βιασμός. Θα επιχειρήσουμε να ξεκαθαρίσουμε και τις δύο αποκλειστικά μέσα από κατ’ εξοχήν χριστιανικούς χώρους . . . .

Το πλήρες κείμενο του Βασδέκη Ν. Σταύρου θα βρείτε ΕΔΩ

http://www.athriskos.gr//modules.php?name=News&file=article&sid=737

«Κι αν ακόμη φονεύσει κάποιος κατά το θέλημα του θεού, ο φόνος αυτός είναι από κάθε φιλανθρωπία καλύτερος, ενώ αν κάποιος από λύπη δείξη ευσπλαχνία και φιλανθρωπία, παρά το θέλημα του θεού, θα μπορούσε η φειδώ αυτή να αποβή πιο μιαρή από οποιοδήποτε φόνο»

 . . . . . αγάπη μόνο αγάπη σου ζητώ !

ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ, 2009

Αναδημοσιεύω το άρθρο του Δημήτρη Φύσσα, που δημοσιεύτηκε στο σημερινό "AV LATEST" της "ATHENS VOICE" . Το κάνω αυτό γιατί θεωρώ ότι το θέμα είναι μείζον, και πρέπει να λάβει έκταση.

Ο σύνδεσμος του κειμένου: ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ, 2009

Και μόνη η παρουσία του Ιερώνυμου στο Υπουργικό Συμβούλιο, ακόμα κι αν δεν είχε πει λέξη, καταβαραθρώνει, καθυστερεί και προσκόπτει το αίτημα χωρισμού κράτους – ορθόδοξης εκκλησίας ποιος ξέρει για πόσα χρόνια ακόμα. Είναι πολύ μεγάλη η ευθύνη του πρωθυπουργού γι΄ αυτήν την άκρως συμβολική πρόσκληση. Συμβολοκή με χείριστο συμβολισμό. Ούτε επί χούντας δε γινόταν τέτοιο πράμα.Απ΄ ό,τι μπορώ να θυμηθώ, ποτέ παπάς δεν πήρε μέρος σε Υπουργικό Συμβούλιο στη νεότερη Ελλάδα, με την εξαίρεση του Δαμασκηνού το ΄44-΄45, που ήταν αντιβασιλιάς και είχε λαϊκό θεσμικό ρόλο.

Η οπισθοδρόμηση σε συμβολικό επίπεδο είναι τεράστια. Και δεν την έκανε ούτε ο Καραμανλής, ούτε ο Μητσοτάκης, Την έκανε ο Γιώργος Παπανδρέου,. πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Σχεδόν δε βρίσκω λόγια για να εκφράσω τη λύπη και την απογοήτευσή μου. Ο Γιωργάκης (με κάτι τέτοια ξαναγίνεται αφεύκτως Γιωργάκης) βλέπει τον Ιερώνυμο ως συμμαχό του και λέει «Ας τον φωνάξω εδώ, να δουνε οι πιστοί ότι η εκκλησία είναι μαζί μου». Και δε σκέφτεται ότι δε «φιλοξενείται» στο Υπουργικό Συμβούλιο μόνο ο άνθρωπος Ιερώνυμος Λιάπης, μα ένας θεσμός, ένα ράσο, μια μίτρα, ένα αξίωμα. Αύριο θα θεωρεί αυτονόητη την παρουσία του εκεί και ο ίδιος ο Ιερώνυμος και ο επόμενος αρχιεπίσκοπος, που θα είναι κατά 99% Χριστοδουλικός, λόγω συσχετισμών. Μεθαύριο θα τους ευλογεί κιόλας, όπως τους ορκίζει κι όπως κάνει τους λεγόμενους «αγιασμούς» του περιοδικά στη Βουλή.

Κι αν περάσει κανείς στην ουσία τού τι είπαν οι δύο άνδρες, άστα να πάνε:Για «διακριτούς ρόλους» μίλησε ο πρωθυπουργός, ενώ η παρουσία του ράσου δίπλα του ακύρωνε τη δήλωση. Για «δεμευμένα ακίνητα της εκκλησίας», μίλησε ο αρχιεπίσκοπος (πού τα βρήκε, ποιος του τα ΄δωσε; από πού τα κατέχει;) και διαπραγματεύτηκε την παρουσία του εκεί σαν καλός real estate manager, με ολίγην και από μετανάστες. Και φυσικά, προσκάλεσε με της σειρά του το Γιωργάκη στο «μικρό κοινοβούλιο», όπως είπε, δηλαδή στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο.

Από πού κι ως πού, όμως, «κοινοβούλιο», έστω και μικρό; Μόνο άντρες (με την ευρεία έννοια, φυσικά), μόνο ράσα («χοντροί άντρες με φούστες», τους είχε αποκαλέσει η Σώτη Τριαναταφύλλου), ελάχιστοι τον αριθμό (ούτε 100 άνθρωποι δεν είναι όλοι όλοι), καμιά ευθύνη απέναντι σε εκλογική βάση. Αλληλοδιορισμένοι αναμεταξύ τους και όχι εκλεγμένοι από τα εκατομμύρια των Ελλήνων, πιστών και απίστων. Γιάνης κερνάει και Γιάννης πίνει, στη λεγόμενη Ιερά Σύνοδο, οι ίδιοι και οι ίδιοι κι όλοι μεταξύ τους μέσα στη μαυρίλα. Πάντως, μόλις πάει κι ο Γιωργάκης εκεί (αποδέχτηκε την πρόταση, το καμάρι μας), το γλυκό θα έχει δέσει 100%. Ο πρωθυπουργός στη Σύνοδο, ο αρχιεπίσκοπος στο Υπουργικό Συμβούλιο, νάτο το σφιχταγκάλιασμα κράτους – ορθοδοξίας, η Ελλάς Ελληνών Χριστιανών,. η χαρά των Γιανναράδων, των Καρατζαφέρηδων, των Παπαθεμελήδων και των Λιανοκανέλληδων. Δεν πα ν΄ ανήκει η χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δε θα μας πουν οι Φράγκοι τι θα κάνουμε. Εδώ είναι Ιράν. Ελλάς Ελλήνων Ταλιμπανών.

Και φυσικά από τα δεξιά κόμματα (ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΚΚΕ) δεν περιμένουμε καμιά αντίδραση ουσίας. Αμ ο ΣΥΡΙΖΑ λέξη; Αμ το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ μούγκα; Δε βρίσκεται ένας (1) να διαχωρίσει τη θέση του από αηδία, από απαισιοδοξία, από αισθητική διαφωνία ρε αδερφέ. Τίποτα. Νιέντε. Νόοουαν. Νόμπαντι. Ουδείς - ουδεμία – ουδέν; Πού είσαι Νίκο Μπίστη; Πού είσαι Μαρία Δαμανάκη; Πού είσαι Μίμη Ανδρουλάκη; Που είσαι Θάλεια Δραγώνα, που σου χουνε χυμήξει τα ελληνοχριστιανικά θηρία τελευταία; Πού είσαι Κώστα Σημίτη, που είχες πλακωθεί με τις λαοσυνάξεις του Χριστόδουλου για να φύγει το Χ.Ο. από τις ταυτότητες; Πού βρίσκονται οι διαπρεπείς μας συνταγματολόγοι, τουλάχιστον όσοι δεν είναι παπαδοπαίδια;

Καλόν ύπνο σε όλους σας, καλόν ύπνο. Καθεύδετε εν ησυχία. Χέρι χέρι με τους «φαιά φορούντες», η Ελλάδα συνεχίζει πλησίστια τον 21ο αιώνα.

Υ.Γ. Κατά τα άλλα, σας μάρανε η Χάλκη, σκερβελέδες.

Δείτε επίσης την ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 221 / 22.12.2009

του ΥΠΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Υ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ

Τουλάχιστον ανατριχιαστική για τον κάθε δημοκράτη πολίτη και πέρα για πέρα προσβλητική για την ίδια την Δημοκρατία ήταν η «ηγετική» παρουσία του επικεφαλής των ελλαδιτών θεοκρατών κ. Λιάπη - Ιερώνυμου, δίπλα ακριβώς στον πρωθυπουργό, στην σημερινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου σχετικά με την . . . . .

Δείτε την ανακοίνωση επίσης στο http://paganproud1.blogspot.com/2009/12/blog-post_22.html

Ψυχή & Σάρκα

Το γεγονός ότι μια κινηματογραφική ταινία μπορεί ακόμη, να προκαλεί συζητήσεις και έντονες αντιπαραθέσεις, να ξυπνάει πολιτικά πάθη, με αναγκάζει να μπω στο παιγνίδι και να πάρω θέση.

Το φαινόμενο "Ψυχή βαθιά" ίσως αποτελέσει την κορυφή ενός παγόβουνου που ταξιδεύει χρόνια τώρα στο πέλαγος της "εθνικής συμφιλίωσης". Ο νέος αστικός μύθος της αντικειμενικότητας έχει καταλάβει στην καθημερινή ζωή τόσο χώρο, όσο χρειάζεται για να εξαφανίσει το υποκείμενο. Οι άνθρωποι αναζητούν την "αντικειμενική αλήθεια" με ζήλο που τρομάζει.

Παραθέτω τους συνδέσμους από το αφιέρωμα στην ΑΥΓΗ.

Ελληνικός Εμφύλιος στην οθόνη: το ανθρώπινο και το απάνθρωπο

Ένας πόλεμος χωρίς νόημα;

Δεν τον παίρνετε τον Γράμμο, ρε!

Αντιδράσεις αντιστασιακών για τον τίτλο της ταινίας του Π. Βούλγαρη

Να προσθέσω και την άποψη του ΚΟΜΜΑΤΟΣ (Ένα είναι το Κόμμα), δια χειρός Ελένης Μηλιαρονικολάκη "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ" Τρίτη 20 Οχτώβρη 2009

«Ψυχή βαθιά» στον «πόλεμο» που συνεχίζεται...

Εσχάτως ανακαλύψαμε ότι σε έναν εμφύλιο πόλεμο Έλληνες σκότωναν Έλληνες. Ο πόλεμος και δη ο εμφύλιος είναι κακό πράμα, λες και κάποτε ήταν καλό.

Όλοι μαζί πλέον θα καταδικάσουμε εν χορό τον παραλογισμό του εμφυλίου, για να προχωρήσουμε όλοι μαζί πλέον στην Ελλάδα του μέλλοντος.

Η νέα «Ελένη» Του ΤΑΣΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

Ολοι δικοί μας είμαστε; Του ΝΙΝΟΥ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗ

Η "εθνική συμφιλίωση" είναι το LifeStyle του βολεμένου.

Μαζί σου ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ για μια Ελλάδα ΝΕΑ.

Στην νέα μας ΕΛΛΑΔΑ, οι νικητές του εμφυλίου μπορούν να επικαλούνται το "κομουνιστικό παράδειγμα" για να υπερηφανεύονται που έσωσαν την χώρα από τον κομουνιστικό κίνδυνο. Μπορούν επίσης να κάνουν ότι γουστάρουν, γιατί απλά είναι οι νικητές.

Οι ηττημένοι αρκέστηκαν στον ρόλο του θύματος. Υπηρετούν μάλιστα μέχρι σήμερα με τρόπο υποδειγματικό το ρόλο τους. Ένας από τους δημιουργούς που εικονογράφησε με τρόπο υποδειγματικό αυτόν ακριβώς το ρόλο είναι ο κινηματογραφιστής ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ.

Στα "Πέτρινα Χρόνια" οι μορφές της εξορίας συμπυκνώνονται στα δύο πρόσωπα ενός ζεύγους που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του χωρισμένο, ακριβώς γιατί ως συνεπείς αγωνιστές δεν υπόγραψαν, δεν υπέστειλαν το κόκκινο λάβαρο.

Από την στιγμή της θέασις της εν λόγω κινηματογραφικής ταινίας, προσδιόρισα μάλλον αναπόδραστα την στάση μου απέναντι στο δημιουργό ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ. Δεν θα μπω στην διαδικασία κοινοποίησης της κριτικής μου αποτίμησης για το έργο του δημιουργού. Ο ένας και βασικός λόγος είναι ότι βάση της κοινής δεοντολογίας ως συνάδελφος δεν μου επιτρέπεται να κάνω κριτική. Τολμώ να αποκαλώ τον ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ συνάδελφο, αφού διαθέτω τα τυπικά προσόντα - Πτυχία Σκηνοθέτη & Οπερατέρ. Παρόλο λοιπόν που δεν έχω ανάλογου βεληνεκούς έργο να αντιπαραθέσω, δυστυχώς για τον ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ είμαστε συνάδελφοι.

Δηλώνω ευθαρσώς ότι δεν θα πάω σε κάποια κινηματογραφική αίθουσα για να παρακολουθήσω την ταινία «Ψυχή βαθιά». Εκτιμώ επίσης ότι δεν θα εν δώσω στον πειρασμό να την ενοικιάσω από κάποιο video-club, όταν ο καιρός την οδηγήσει στα ράφια του. Το χειρότερο που μπορεί να μου συμβεί, είναι να αποκαλυφθεί στην οθόνη της TV μου ως "Ψυχή βαθιά" μια κρύα και βροχερή νύχτα ενός τέτοιου χειμώνα. Τότε ίσως ο ψυχαναγκασμός του παθητικού τηλεθεατή με αναγκάσει στην θέαση της εν λόγω ταινίας.

Όταν επιλέγω, για παράδειγμα με το ανάλογο είδος κινηματογράφου, προτιμώ δημιουργούς όπως ο Κεν Λόουτς και τις ταινίες του: "Γη και ελευθερία" και "Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι".

Η θέαση μιας ταινίας δεν αποτελεί πολιτική πράξη. Τα υποκείμενα όμως μπορούν να είναι πολιτικά όντα ή να είναι μονίμως θεατές.

Για την σχέση της τέχνης με την πολιτική, θα επανέλθω.

Προς το παρών παραθέτω την ανάρτηση του φίλτατου Ίκαρου "Αριστερές Αγκυλώσεις" και κλείνω με αποσπάσματα από την εν λόγω ανάρτηση.

http://belleviefacile.blogspot.com/2009/11/blog-post_03.html

"Έκανα και πάλι την απρέπειά μου: διακήρυξα, με ύφος εξόχως σοβαρό, ότι ο ελληνικός κινηματογράφος θα πάει μπροστά εάν βρεθεί να λάμψει στο σελιλόιντ του μια Αγέρωχη Κομψή Rat Pack. Θυμίζω ότι Rat Pack ήταν η πολυτάλαντη παλιοπαρέα των τζαζ (και τζαζεμένων) μουσικών και ηθοποιών που συγκεντρώνονταν γύρω από τον Μεγάλο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Ανάμεσά τους οι Φρανκ Σινάτρα, Ντιν Μάρτιν, Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ, και Πίτερ Λόφορντ. Και κυρίες, όπως η Λορίν Μπακόλ, η Σίρλεϊ Μακλέιν, η Μέριλιν Μονρόε, η Άντζι Ντίκινσον." . . . . "Γίναμε, κάποτε, αριστεροί, ορισμένοι έμειναν κιόλας, όταν γνωρίσαμε ευγενείς ιδέες μέσω ευγενών ανθρώπων. Ιδέες που οδηγούσαν στη υπέρβαση ενός στενού, στενεμένου εγώ, απλώνονταν στον Άλλον, είχαν να κάνουν με την αλληλεγγύη, με το μοίρασμα του ψωμιού και του κρασιού, με την . . . ."

Ή όπως μίλησαν κάποτε σε μια Δημοκρατική Πόλη.

… τό μέν ευδαίμον τό ελεύθερον, τό δ` ελεύθερον τό εύψυχον κρίναντες, μή περιοράσθε τούς πολεμικούς κινδύνους …

Έρρωσθε κι ευδαιμονείτε

Τα δένδρα δεν ψηφίζουν.

Κάποτε η επάρατος εκλέγονταν γιατί ψήφιζαν και τα δέντρα. Σήμερα εκλέγεται επειδή τα δέντρα δεν ψηφίζουν και η φύση δεν αποφασίζει. Αντιθέτως ψηφίζουν: Τα εξοχικά, τα λαμόγια, οι απατεώνες, οι εργολάβοι, οι καταπατητές, οι διορισμένοι, οι γλείφτες, οι βολεμένοι και οι πάσης φύσεως υπήκοοι. Ο κατάλογος θα μπορούσε να είναι πιο μεγάλος αλλά δεν έχει νόημα να αναφερθώ σε όλες τις κατηγορίες της ματαιοδοξίας και της ηλιθιότητας.

Ας σταματήσουν να προβάλουν διαρκώς την πνευματική τους φτώχεια οι κάθε λογής σχολιαστές που διατυπώνουν εκφράσεις όπως: Θεομηνία, Τραγωδία, η φύση εκδικείται, και να επικαλούνται την τύχη ή την ατυχία. Ο θεός δεν εκφράζει την οργή του ακόμη και αν είναι ο εκδικητικός Γιαβχέ. Η φύση ακολουθεί τον φυσικό δρόμο, δεν εκδικείται Για παράδειγμα το ποτάμι θα επιλέξει να κατέβει από ίδιο αγωγό που κατέβαινε και πριν και δεν λαμβάνει υπόψιν τον ηλίθιο που έκτισε εκεί.

Ο υπήκοος θα εκφραστεί σε λίγο καιρό, στην εκλογική διαδικασία όποτε αυτή πραγματοποιηθεί. Θα υπογράψει για μια ακόμη φορά δήλωση μετάνοιας και θα βεβαιώσει τις κάθε λογής εξουσίες ότι δεν θα γίνει ποτέ πολίτης.

Υ.Σ. Έσπασα την θεραπευτική μου αφωνία, για λόγους εκτάκτου ανάγκης.